Άρθρα | i-RED

ECRE Συνέντευξη με το Διευθυντή του i-RED

Miltos Pavlou — Tue, 27 Mar 2012 13:25:51 GMT

ECRE Interview with Miltos Pavlou, Director of the Institute for Rights Equality and Diversity on the occasion of the International Day for the Elimination of Racial Discrimination. Miltos Pavlou speaks about the increasing resonance of far-right parties
with Greek people and deplores the inaction of the State to punish and undertake measures to tackle hate speech and racially-motivated violence. http://www.ecre.org/media/news/latest-news/breaking.html#ecre-interview-with-miltos-pavlou-director-of-the-institute-for-rights-equality-and-diversity

Η καταδίκη Πλεύρη για ομοερωτοφοβία

Miltos Pavlou — Mon, 21 Nov 2011 20:22:07 GMT

Η καταδίκη Πλεύρη

21/11/2011

του Δημήτρη Τσαμπρούνη

Σχεδόν παράλληλα με την θλιβερή είσοδο του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια γνώρισε δύο νίκες. Στις αλλεπάλληλες ύβρεις και προσβολές του κ. Κωνσταντίνου Πλεύρη εναντίον ομοερωτικών ατόμων, η ελληνική Δικαιοσύνη απεφάνθη πρωτόδικα το προφανές, ότι δεν μπορείς να βρίζεις και να προσβάλεις ακατάσχετα χωρίς να περιμένεις τις συνέπειες. Η πιο ανατριχιαστική φράση του καταδικασθέντος είναι εκείνη εναντίον της κυρίας Γκίλμπερτ ότι «δεν σέβεται την γυναικεία φύση της, άρα ούτε και την αλήθεια» κι ότι δεν μπορεί να λέγεται κυρία για τον ίδιο λόγο. Δηλαδή, το «γνώρισμα» του εν λόγω προσώπου να είναι ομοερωτικό, και άρα όλων των λεσβιών και των γκέι, τους αποστερεί, κατά τον καταδικασθέντα, την ιδιότητα να μπορούν να λένε την αλήθεια και να έχουν αξιοπρέπεια.

Το δικαστήριο ορθά εκδίκασε την υπόθεση και μπήκε έτσι ένας πρώτος λίθος στην προστασία από ανοίκειες επιθέσεις κατά λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών και τρανσεξουαλικών ατόμων (εφεξής λε-γκ-α-τ). Το δικαστήριο μπόρεσε να καταδικάσει τον κ. Πλεύρη, επειδή καταφέρθηκε απαξιωτικά εναντίον συγκεκριμένων προσώπων όμως. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό όταν υφίσταται μια γενική προσβολή, επειδή απουσιάζει το αντίστοιχο νομικό εργαλείο στον αντιρατιστικό νόμο. Τέτοιες γενικεύσεις έχουν γίνει αρκετές φορές στο παρελθόν (πχ. Το 2008 από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο κλπ). Η προστασία που παρέχει ο νόμος για μια σειρά ιδιοτήτων όπως η θρησκεία, η εθνότητα κι η φυλή, πρέπει να γενικευτεί όχι μόνο στον σεξουαλικό προσανατολισμό και στην ταυτότητα κοινωνικού φύλου (τρανσεξουαλικά άτομα), αλλά και να ισχύει για κάθε άλλο γνώρισμα ή ιδιότητα μίας ομάδας ατόμων.

Κάποιοι και κάποιες διατυπώνουν ερωτηματικά ως προς τη χρησιμότητα αυτής της δίκης ή ενός αντιρατσιστικού νόμου και διερωτώνται μήπως αποτελεί στέρηση ελευθερίας του λόγου άλλων ατόμων. Μια βασική έννοια του πολιτισμού μας, είναι ότι η ελευθερία ενός ατόμου σταματάει εκεί όπου ξεκινάει η ελευθερία του άλλου. Ο καθένας μπορεί να διαφωνεί με την ερωτική αισθητική του γείτονα ή της γειτόνισσας. Αυτό όμως δεν του δίνει το δικαίωμα να προσβάλει βάσει της ερωτικής ζωής την προσωπικότητα του άλλου, πολύ λιγότερο δε να μην του αναγνωρίζει ιδιότητες όπως η φιλαλήθεια.

Είναι σημαντικό να μπει φραγμός στο κήρυγμα μίσους. Ιστορικά αυτό πάντα προτρέπει σε πράξεις σωματικής βίας. Όλοι οι διωγμοί, οι εθνικές εκκαθαρίσεις, τα εγκλήματα μίσους, πριν τελεστούν, έχουν ένα πλούσιο προοίμιο λεκτικής βίας. Το πιο τρανό κι αποκρουστικό παράδειγμα είναι το κήρυγμα μίσους κατά των Εβραίων (αλλά και ομοφυλόφιλων), που κορυφώθηκε στην θανάτωσή τους σε συνθήκες μαζικής βιομηχανικής παραγωγής στην απεχθή αυτοκρατορία του Χίτλερ.

Εκτός αυτού, η ίδια η λεκτική βία είναι μια αναγνωρισμένη μορφή βίας, η οποία παράγει μετρήσιμα ψυχολογικά αποτελέσματα. Τα λε-γκ-α-τ άτομα υφιστάμεθα αυτή τη λεκτική βία σε πολύ σημαντικό βαθμό, ένας εκ των λόγων γιατί οι αυτοκτονίες στην ομάδα αυτή του πληθυσμού είναι πολλαπλάσιος από τον μέσο όρο, βάσει ερευνών που έχουν γίνει σε μια σειρά από χώρες.

Η Δημοκρατία βάζοντας αναχώματα στο ρατσιστικό λόγο και στο κήρυγμα μίσους, προστατεύει τις ομάδες που την συναποτελούν κι ουσιαστικά τον ίδιο της τον εαυτό.

*Ο Δημήτρης Τσαμπρούνης είναι Εκπρόσωπος του Athens Pride

Αναδημοσίευση από το protagon.gr

Σχετικά ΔΤ:

Δεύτερη καταδίκη για ομοερωτοφοβία Κώστα Πλεύρη και «Ελεύθερου Κόσμου»
Athens Pride (ΑΡ)/Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ)/Lesb.Equal - Λεσβίες για την Ισότητα/Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)
15 Νοεμβρίου 2011

Ομοερωτοφοβία Κώστα Πλεύρη: Καταδίκη στις 31/10/2011 – Νέα δίκη στις 11/11/2011
Athens Pride (ΑΡ)/Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ)/Lesb.Equal - Λεσβίες για την Ισότητα/Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)
4 Νοεμβρίου 2011

Ο νέος Υπουργός Υποδομών: Μάκης Βορίδης - Austerity and Fascism in Greece: The Real 1% Doctrine

Miltos Pavlou — Mon, 21 Nov 2011 12:25:19 GMT

Austerity and Fascism in Greece: The Real 1% Doctrine by Mark Ames

Η ιστορία μιας φωτογραφίας, του Τάσου Κωστόπουλου, Ελευθεροτυπία

Τι μπορούμε να μάθουμε από τη Νορβηγία;

Miltos Pavlou — Wed, 17 Aug 2011 08:42:04 GMT

Τι μπορούμε να μάθουμε από τη Νορβηγία;

Μισό αιώνα μετά από μια από τις χειρότερες εμπειρίες της ανθρωπότητας, μισανθρωπικές αποκρουστικές απόψεις, ιδεολογήματα-σκουπίδια και αναζωπυρωμένα φασιστικά και ναζιστικά συνθήματα εκφέρονται πλέον χωρίς κανένα δισταγμό ή ντροπή. Διεκδικούν δε πολιτική αναγνώριση και ιδεολογική ηγεμονία – και ολοένα περισσότερο επιτυχώς – οπαδούς και ψηφοφόρους τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Όλο και πιο συχνά ο ρατσιστικός λόγος μεταφράζεται και εκδηλώνεται σε φυσική βία και έγκλημα.

5 διαπιστώσεις + 5 προτάσεις για τη ρατσιστική βία και το λόγο στην Ελλάδα της μετανάστευσης

Miltos Pavlou — Sun, 15 May 2011 06:27:10 GMT

1. Η συγκλονιστική βία και βλακεία των δολοφονιών και των επιθέσεων των τελευταίων 3 ημερών μπορούν να συμβαίνουν μόνον όπου απουσιάζει η συντεταγμένη κοινωνία. Είτε μιλάμε για την κεντρική, την αποκεντρωμένη διοίκηση και την αστυνομία, είτε για τα πολιτικά σχήματα, τους δημοσιογράφους και όσουν εκφέρουν δημόσιο λόγο.

2. Υπάρχουν αλλά δεν αποκρίνονται οι μηχανισμοί εκείνοι της διοίκησης που όφειλαν εδώ και χρόνια να πράξουν έστω κλάσμα όσων θα μπορούσαν για να αποφύγουν τη δραματική κατάσταση και ανασφάλεια στην οποία βρίσκονται χιλιάδες έλληνες και μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας.

Η αδυναμία αξιοποίησης, απορρόφησης διαθέσιμων ευρωπαϊκών κονδυλίων (πχ. Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων, Ταμείο Επιστροφών, Ταμείο Ένταξης) για τη ριζική μεταμόρφωση του κέντρου της πόλης είναι μόνο ένα από αυτά τα βήματα.

3. Εν προκειμένω δυστυχώς δεν απουσιάζει μόνο η στοιχειώδης λειτουργία της αστυνομίας και του κράτους να προστατεύσει τους πολίτες, αλλά αντιθέτως, οι παραπάνω φορείς δημοσίου λόγου μέσα σε μια απίθανα ανυποψίαστη αφέλεια ή συνενοχή, συμβάλλουν στη βία που εκτυλίσσεται και εντείνεται μπροστά στα μάτια μας. Είτε εκούσια ή ακούσια συνδέοντας το φοβερό φονικό του ΜΚ και ταυτίζοντας αμέσως ή εμμέσως τους φρικτούς εγκληματίες με όλους τους μετανάστες ή/και το μεταναστευτικό φαινόμενο, είτε αδρανώντας απέναντι σε μια εκρηκρική κατάσταση.

Ας θυμόμαστε στη συζήτηση για την «στάθμιση» ανάμεσα στο ρατσιστικό λόγο μίσους και την ελευθερία του λόγου ότι η κύρωση του πρώτου μπορεί να έχει μεγάλο εύρος και δεν πρόκειται να κλείσει το στόμα κανενός εκτός εάν θέλει να μας ανοίξει το κεφάλι ή να μας σκοτώσει και το έχει καταφέρει στο πρόσφατο παρελθόν...

Δεν έχει επίσης κανένα νόημα ούτε στόχος είναι να μπει ή να μην μπει η ταμπέλα «ρατσιστής» σε πρόσωπα. Ανάλογοι χαρακτηρισμοί είναι εντελώς αδιάφοροι και αφελείς ή με τη σειρά τους εμπρηστικοί. Αυτό που όμως μπορεί να είναι ρατσιστικό είναι ο λόγος μίσους και η βία.
Η ρατσιστική βία μπορεί να υποκινηθεί από ρητές προτροπές όπως εκείνες που κατέκλυσαν το διαδίκτυο των φασιστικών blogs την Τρίτη και προδιέγραφαν τι επρόκειτο να συμβεί, αλλά και από αφελείς ή ίσως και ανυποψίαστες ταυτίσεις-γενικεύσεις.
Η πρώτες είναι εκούσια εγκληματικές και πρέπει να διωχθούν – σύμφωνα και με τις επιταγές της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και τις δεσμεύσεις της χώρας – οι δεύτερες είναι συνήθως ακούσια εμπρηστικές και στόχος της όποιας κύρωσης (εγώ θα έλεγα συμβολικής = 1 ευρώ) θα έπρεπε να είναι η δημόσια συζήτηση και συνειδητοποίηση της εν δυνάμει σχέσης τους με ότι συνέβη και άρα η αποφυγή τους στο μέλλον.

4. Είναι ιστορικά γνωστό ότι το κενό του πολιτισμού και της κοινωνικής οργάνωσης και των νόμων, το καλύπτουν ανταγωνιστικές δυνάμεις και η βαρβαρότητα (συνήθως της ακροδεξιάς ή του οργανωμένού εγκλήματος ή και τα δύο). Αυτή είναι δυστυχώς και η περίπτωση ανάλογων αγελών που λυμαίνονται το υποβαθμισμένο κέντρο και ιδίως της Χρυσής Αυγής, μια οργάνωση η οποία δεν θα υπήρχε καν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς θα είχε τεθεί εκτός νόμου ή θα είχαν συλληφθεί ένα-ένα τα μέλη της από δεκαετίες. Αντίστοιχα, εγκληματικές ομάδες οργανωμένης μικροεγκληματικότητας ή μικροοικονομίας μπορούν να στρατολογούν και να εκμεταλλεύονται όσους εντελώς ανυπεράσπιστούς μετανάστες-πρόσφυγες βρίσκουν στο ιστορικό κέντρο. Όπως κάνουν και όσοι ιδιοκτήτες εκμεταλλεύονται τα καταρρέοντα διαμερίσματά τους σε βάρος όλων, ελλήνων και μεταναστών.

Τραγικά, η ραγδαία άνοδος και αποδοχή των ακροδεξιών από τους δικαίως απελπισμένους κατοίκους του Άγριου Παντελεήμονα οξύνει και μεγεθύνει αντί να λύνει το πρόβλημά τους. Η σφαγή του μικρού μετανάστη ως αντεκδίκηση στη σφαγή του νεαρού πατέρα βαραίνει στις πλάτες όσων κατοίκων ματαίως πιστεύουν ότι η ακροδεξιά βία ή οι ανόητες και ανέφικτες προτάσεις (π.χ.μαζική απομάκρυνση των εργαζομένων στο μεγαλύτερο μέρος τους, μεταναστών από την Ελλάδα) μπορεί να απαντήσει στην καθημερινότητά τους. Επιπλέον οδηγεί στην εγκαθίδρυση του άβατου της περιοχής τους και στην αποχή της πολιτείας ή όποιων κοινωνικών δυνάμεων και πρωτοβουλιών θα μπορούσαν να την αναβαθμίσουν.

5. Απάντηση στα πραγματικά προβλήματα δεν μπορεί να είναι το μίσος και η βία. Η οργή, ο φόβος και η αγανάκτηση δυστυχώς έχει οδηγήσει στην νομιμοποίησή της στα μάτια μεγάλου μέρους του πληθυσμού. Αν όλες οι πνευματικές και πολιτικές δυνάμεις της χώρας δεν παρέμβουν άμεσα και παιδευτικά, χωρίς εκπτώσεις στα δικαιώματα κανενός και αν η αστυνομία δεν αποκτήσει επιτέλους στοιχειώδη επαγγελματισμό και επιχειρησιακή ικανότητα απομακρύνοντας άμεσα τα αυταρχικά στοιχεία, ας περιμένουμε ακόμη χειρότερες μέρες (πχ. δεν είναι δυνατόν να υποτιμάται η βάρβαρη σφαγή του 21χρονου Μπαγκλαντεσιανού παιδιού στα Πατήσια ή η συστηματική ρατσιστική βία και οι επιθέσεις των ακροδεξιών, λόγω της πρότερης βάρβαρης σφαγής του έλληνα οικογενειάρχη)

Ελάχιστες προτάσεις για τη ρατσιστική βία και τη μετανάστευση:

- Νομοθετική πρόβλεψη για απαγόρευση λειτουργίας οργανώσεων που εκφέρουν λόγο και αναπτύσσουν δράσεις που υποκινούν ρατσιστική βία και μίσος. Η εν δυνάμει πρόκληση βίας μέσω λόγου και δηλώσεων δεν μπορεί να μην υπόκειται σε κυρώσεις, τηρουμένων πάντα των συνθηκών στις οποίες ο λόγος εκφέρεται και την απόκριση που επιδιώκεται, που έχει ή μπορεί να έχει.
- Άμεση συγκρότηση επιχειρησιακά εξειδικευμένης ομάδας/μονάδας της αστυνομίας με ισότιμη συμμετοχή στην ομάδα αλλοδαπών στελεχών με μεταναστευτική προέλευση, και με ειδική κατάρτιση σε παρεμβάσεις σε πολυπολιτισμικές και με ρατσιστικές εντάσεις γειτονιές. Η εμπειρία της Αγγλίας μπορεί να αποβεί πολύ χρήσιμη.
- Ριζική μεταβολή στη λειτουργία της αστυνομικής και δικαστικής δίωξης του ρατσιστικού εγκλήματος υλοποιώντας στην πράξη υφιστάμενες και νέες διατάξεις που έχουν μείνει για δεκαετίες ανεφάρμοστες. Δεν ευθύνεται γι αυτό μόνο η απουσία βούλησης αλλά και η ανετοιμότητα και ανεπάρκεια γνώσεων, μεθοδολογίας και εργαλείων.
- Άμεση ίδρυση επιχειρησιακής υπηρεσίας/μονάδας της κεντρικής διοίκησης που σε συνεργασία με τις αποκεντρωμένες διοικήσεις και τους δήμους και με δυνατότητες διαχείρισης των διαθέσιμων ευρωπαϊκών πόρων θα αναπτύξει άμεσα παραμβάσεις σε τοπικό επίπεδο, υλοποιώντας στην πράξη υφιστάμενη νομοθεσία όπως το ν.3907/2011 για το άσυλο και τις πρόνοιες και ανθρωπιστική παρέμβαση για ειδικές ομάδες του μεταναστευτικού πληθυσμού.
- Κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης όπου χρειάζεται (στα σύνορα έχουν ήδη προτείνει διεθνείς εκθέσεις) και λήψη μέτρων προστασίας του μεταναστευτικού πληθυσμού από απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και το έγκλημα (στον Έβρο, στην Αθήνα, στα φραουλοχώραφα της Ηλείας κλπ.) σε συνέργεια και από κοινού ενεργοποίηση αρμόδιων φορέων (πχ. αυτοψία ΣΕΠΕ μαζί με ειδική αστυνομία, μεταφραστές και Υπηρεσία Ασύλου-Μετανάστευσης στην Ηλεία κλπ.) με αποκλειστικό γνώμονα το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας όλων μας.

Μόνον τότε θα μπορεί η Ελλάδα να απαιτήσει εύλογα από τους εταίρους της στην ΕΕ να διαμοιραστούν το ανθρωπιστικό βάρος μιας νέας μετανάστευσης που σε καιρούς κρίσης είναι λιγότερο συνδεδεμένη με την απασχόληση, αλλά με την οργή, την απελπισία και το πολιτικο-οικονομικό δράμα που βιώνει η ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Ευρώπης και της Μεσογείου.

Αν υπάρχει επόμενη μέρα σε αυτήν την κρίση, αυτή μπορεί να ανατείλει με φως μόνο αν συμπεριλαμβάνει όλους όσους επιθυμούν να συμβάλλουν θετικά και παραγωγικά στο συλλογικό καλό. Ας μη ξεχνάμε ότι μετανάστες που σπούδασαν ή/και εργάστηκαν στη χώρα – εάν στο μεταξύ δεν διαρραγεί πλήρως η κοινωνική συνοχή - θα αποτελέσουν βασική συστατική αναπτυξιακή δύναμη και συμμέτοχοι μιας τέτοιας ανατολής.

Αναδημοσίευση από το Protagon.gr 15/5/2011 http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=6849

Δολοφόνησαν 44χρονο στο κέντρο της Αθήνας για μία κάμερα - Δολοφονία 21χρονου μετανάστη από το Μπαγκλαντές στα Κάτω Πατήσια μετά από καταδίωξη

Miltos Pavlou — Wed, 11 May 2011 06:10:23 GMT

Θύμα άγριας δολοφονίας έπεσε ένας 44χρονος άνδρας στις 5 τα ξημερώματα της Τρίτης 10/5/2011 στη συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου και Ηπείρου, λίγα μέτρα από την πλατεία Ομονοίας στο κέντρο της Αθήνας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο άτυχος άνδρας εκείνη την ώρα κατευθυνόταν σε πάρκινγκ όπου βρισκόταν σταθμευμένο το αυτοκίνητό του προκειμένου να μεταφέρει την ετοιμόγεννη σύζυγό του στο μαιευτήριο. Στα χέρια του κρατούσε μία βιντεοκάμερα για να μαγνητοσκοπήσει τη γέννηση του δεύτερου παιδιού του. Εστριψε στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου και αμέσως τον ακινητοποίησαν τρεις άντρες. Με την απειλή μαχαιριού του ζήτησαν να τους δώσει τη βιντεοκάμερα. Εκείνος φαίνεται ότι αντιστάθηκε και τότε οι δράστες δεν δίστασαν να τον σκοτώσουν μαχαιρώνοντάς τουλάχιστον τρεις φορές στην πλάτη, στα χέρια και το λαιμό. Οι δράστες, που σύμφωνα με πληροφορίες είναι τρεις, άρπαξαν τη βιντεοκάμερα και τράπηκαν σε φυγή. Η ώρα περνούσε και η σύζυγος του με την πεθερά της κατέβηκαν στην είσοδο για να τον περιμένουν. Τότε αντίκρισαν τον άτυχο 44χρονο μέσα σε μια λίμνη αίματος. Περίοικοι ειδοποίησαν την Αστυνομία και το ΕΚΑΒ, ωστόσο ήταν ήδη αργά. Αστυνομικοί της Ασφάλειας που έφτασαν στη περιοχή συνέλεξαν μαρτυρίες και στοιχεία στην προσπάθεια να εντοπιστούν και να συλληφθούν οι δράστες.

Από in.gr http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231107588

Θύμα άγριας δολοφονίας έπεσε ένας 21χρονος μετανάστης, υπήκοος Μπαγκλαντές, στο κέντρο της Αθήνας. Άγνωστοι μαχαίρωσαν τον νεαρό μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, στη διασταύρωση των οδών Στρατηγού Καλάρη και Κωνσταντινίδη, στα Κάτω Πατήσια. Τα κίνητρα της δολοφονίας ερευνώνται, ενώ δεν έχει αποκλειστεί η πιθανότητα να πρόκειται για ρατσιστική επίθεση. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία που έγιναν γνωστά από την αστυνομία, τον 21χρονο καταδίωξαν δύο άγνωστοι που επέβαιναν σε δίκυκλο, οι οποίοι όταν τον έφτασαν τον τραυμάτισαν με μαχαίρια και τράπηκαν σε φυγή. Ο 21χρονος διακομίσθηκε σε νοσοκομείο που διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Τα κίνητρα της δολοφονίας δεν έχουν εξακριβωθεί, αλλά σύμφωνα με αξιωματικούς της αστυνομίας ερευνάται και το ενδεχόμενο ρατσιστικής επίθεσης, με βάση κάποιες μαρτυρίες ότι οι δράστες μιλούσαν ελληνικά. Προανάκριση για την υπόθεση διενεργεί η Ασφάλεια Αττικής.
Η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή σε ανακοίνωσή της τονίζει: «Τις τελευταίες ημέρες η Χρυσή Αυγή εξαπέλυσε οργανωμένο ρατσιστικό πογκρόμ με θύματα δεκάδες μετανάστες, τραυματίζοντας αρκετούς από αυτούς. Δεν είναι άσχετη η δολοφονική επίθεση σε βάρος του μετανάστη από το Μπαγκλαντές στην οδό Καλάρη».

Από in.gr http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231107843

Όταν η αίτηση ασύλου ισοδυναμεί με σύλληψη

Miltos Pavlou — Wed, 04 May 2011 16:28:59 GMT

του Μόδεστου Σιώτου (από το protagon.gr)

Στα πλαίσια των Επειγόντων Μέτρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων 2010, η μη κυβερνητική οργάνωση, ΑΙΤΗΜΑ, έχει θέσει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα παροχής νομικής συνδρομής σε πρόσφυγες που βρίσκονται στην περιοχή της Ηγουμενίτσας. Το εγχείρημα χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων ενώ το στηρίζουν με τις δικές τους δυνάμεις και οι Γιατροί του Κόσμου. Πρωταρχικός σκοπός του προγράμματος είναι η ενημέρωση των προσφύγων πάνω στα δικαιώματα τους που θα τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τυχόν αυθαιρεσίες αφού, σύμφωνα με την οργάνωση, υπάρχουν πολλοί μετανάστες στην περιοχή που εξέφρασαν την επιθυμία τους να υποβάλλουν αίτηση ασύλου.

Προβλήματα, όμως, παρουσιάστηκαν από την πρώτη κιόλας υποβολή ασύλου: οι αστυνομικές αρχές της περιοχής ενημέρωσαν την οργάνωση και τους μετανάστες ότι μπορούν να καταθέσουν αίτηση μόνο όσοι διαθέτουν ταξιδιωτικά έγγραφα. Όπως, όμως, ξέρουν πολύ καλά οι έλληνες πολίτες και πολύ περισσότερα οι Αρχές, η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων που έρχονται στη χώρα δεν διαθέτουν τα απαραίτητα έγγραφα. Αυτό, φυσικά, δημιούργησε προβλήματα.Το πρώτο θύμα ήταν ένα Σουδανός υπήκοος που, παρά τις προειδοποιήσεις από πλευράς της ΜΚΟ, αποφάσισε, στις 29 Απριλίου, να υποβάλλει αίτηση ασύλου στο Τμήμα Αλλοδαπών Ηγουμενίτσας. Αυτή του η απόφαση είχε ως αποτέλεσμα μετά την υποβολή ασύλου, ο αιτών να συλληφθεί και να οδηγηθεί στο κρατητήριο.

Η οργάνωση Αίτημα υποστηρίζει ότι η παραπάνω ενέργεια των Αρχών αποτελεί «παραβίαση των δικαιωμάτων των προσφύγων όπως αυτά αποτυπώνονται στις διεθνείς συμβάσεις που δεσμεύουν την χώρα μας».Στη πραγματικότητα, μάλλον αποθαρρύνει εκ των πραγμάτων όσους μετανάστες θα ήθελαν να υποβάλλουν αίτηση ασύλου. Μερικούς μήνες μετά την απεργία των 300, το συγκεκριμένο περιστατικό είναι άλλο ένα παράδειγμα της αδυναμίας του κρατικού μηχανισμού στο μεταναστευτικό, το οποίο εξακολουθεί να διαχειρίζεται το πρώην Υπουργείο Δημοσίας Τάξης.

Inside Greece's Guantánamo: 'Death by the Taliban is better than this life'

Miltos Pavlou — Tue, 03 May 2011 05:06:17 GMT

Ninety per cent of illegal immigrants in the EU arrive through the Greek-Turkish border – and into the appalling conditions of its detention camps. Yet people keep coming, writes JAMIE SMYTH , Social Affairs Correspondent

HANDS POKE through the bars, frantically waving at us to come closer. Half a dozen faces press against the cell window, all desperate to attract our attention. “Please help us,” shouts a man in his 20s. “The conditions are inhumane. We are 100 in this cell. It’s too crowded.” “I’m from Algeria,” cries another. “It’s dirty in here. I’ve been here five months and 24 days. It’s terrible.”

The shouted conversation across a two-metre-high razor-wire fence lasts only a few minutes. The guards at the Filakio detention centre in northeast Greece run out and tell my translator we have to move on. We are causing a commotion inside the camp and we do not have a permit to talk to the inmates, who are several hundred economic migrants and asylum seekers recently arrived in Greece from Turkey. The Irish Times applied to the police authorities for permission to enter the Filakio centre, but was refused.

When I walk into the centre to ask the guards directly for access it is pretty clear why journalists are barred from the place immigrants have nicknamed Greece’s Guantánamo. The one cell I get a chance to see from the reception area is dingy and overcrowded. Very little light comes through a small barred window. Even at a distance of 10m the stench of urine and sweat is overpowering. Scores of men are squeezed together, either sitting on the floor or standing, with barely room to move. One man sits with his head in his hands.

Several immigrants I later interview in Athens allege that they were maltreated at the centre. “One policeman beat me when I spoke English to him,” says Asif, a 24-year-old Afghan who worked for coalition forces in his home country and was forced, he says, to flee by the Taliban. “I was held for one night there, but I was sick when I got out . . . They treat you like an animal.”

Such claims are impossible to verify, and the Greek authorities deny maltreatment. But a former public official who was involved in establishing the centre admits that the authorities set out to make living conditions harsh. “The idea at first was not to make it humane. If it wasn’t nice, then people wouldn’t want to come,” says George Kourtoglou. “But the places they come from are even worse, so they kept coming. Now we understand it has to be more humane.”

Europe’s top human-rights watchdog last month took the unusual step of issuing a statement about the centre. The Council of Europe said that Filakio provided “filthy, overcrowded, unhygienic, cage-like conditions, with no daily access to outdoor activity” for men, women and children. This could amount to “inhuman and degrading treatment”. Council inspectors also reported they had to step over immigrants to enter overcrowded cells at another Greek detention centre.

Filakio is one of a network of centres in Greece set up to cope with an influx of immigrants in recent years. Last year the authorities arrested 132,524 people entering the country, almost 50,000 of them through the Evros region, which borders Turkey. This amounts to 90 per cent of all the illegal immigrants detained while entering the EU in 2010.

The Greek government, already struggling with the austerity terms of an EU-IMF bailout, says it can’t cope with the daily arrival of between 200 and 300 immigrants. It estimates that there are now 1.2 million immigrants in the country. Most are held in detention in camps for anything up to six months. The majority cannot be deported to their countries of origin – typically Afghanistan, Iraq, Iran, Algeria and Somalia – and are simply released without access to social welfare, food or housing. Thousands move to Athens, where many are destitute.

A backlog of 55,000 undecided asylum cases means it is difficult for immigrants to submit asylum requests. The United Nations High Commission for Refugees (UNHCR) recently warned that the situation in Greece is a humanitarian crisis and that people needing international protection are not getting the chance to apply for it.

Even if asylum seekers get the chance to apply for protection, Greece accepts just 3 per cent of asylum applications. This is the second-lowest rate in the EU, ahead only of Ireland’s 2 per cent rate and below the EU average acceptance rate of 25 per cent.

Most immigrants who manage to enter Greece don’t want to stay there, and attempt to travel on to other EU states, such as Germany, France, Britain or one of the Scandinavian countries.

The situation in Greece is mirrored to a lesser extent in other countries on the EU’s southern border. Italy has been flooded with more than 30,000 immigrants from Tunisia and Libya in recent weeks, following the unrest in north Africa. Malta, Cyprus and Spain are also on Europe’s front line.

These border states are seeking changes to EU rules to enable them to share the burden of incoming economic migrants and asylum seekers with their EU partners. They say that the system is unfair and that greater co- operation between all 27 EU states is urgently needed to cope with immigration flows. This is opposed by countries such as Ireland that do not have an external EU land border and do not want to shoulder the costs of more immigrants. This week France even proposed suspending the EU’s free travel area because of the recent immigrant influx into Italy.

“There is a kind of hypocrisy in Europe by raising these walls in their hearts and policies,” says Anna Dalara, Greece’s deputy minister of labour. “We need to reallocate the burden . . . We can’t turn our country into a concentration camp.”

Dalara says the vast majority of immigrants want to go to other EU states but get stuck in Greece because of the current EU rules. She admits that the Greek asylum system has effectively collapsed but says that the government is introducing reforms to clear the backlog of asylum claims. The aim is to set up new reception centres to screen immigrants, helping to ensure that those in need of asylum are protected.

Among the government’s reforms is a plan to build a wall along a 12.5km stretch of Greece’s land border with Turkey, to try to stem the flow of immigrants. This would be in the area where Asif finished his marathon walk from Afghanistan to Greece last August. It is the only part of the Turkey-Greece border that is not protected by the River Evros, which is fast-flowing in winter and spring and forms a natural barrier to immigrants and asylum seekers.

The proposed wall has been criticised by human-rights groups, which fear it will force immigrants and asylum seekers to take more dangerous routes across the river. The EU commissioner for home affairs, Cecilia Malmström, has also criticised the plan. She claims that the deployment in the area of EU border guards from the Frontex agency is helping to reduce the number of immigrants crossing into Greece.

In the nearby Greek village of Nea Vissa, however, there is strong support for the wall.

“Lots of people are still coming through our village. Yesterday morning a group of 20 or 30 immigrants walked into the village,” says Georgios Paraskevaidis, the owner of a workshop for farm machinery. “We have lots of old people in the village. My mother is 82 years old, and they arrive at her house and beg for food or ask for their mobile phones to be recharged. She gets scared.”

About 200 EU border guards from Frontex are conducting joint patrols with the Greek police in the asparagus and cotton fields on this part of the border with Turkey. “This is the area where the most pressure came last year. We made 36,000 arrests in 2010. The numbers crossing here are now decreasing,” says Georgios Tournakis, a Greek police officer. He takes us on a short patrol with two Frontex officers from Latvia, one of whom has a sniffer dog to help trace immigrants who are hiding in bushes.

“We scan the area using thermal vision cameras at night, and when we locate immigrants we send a patrol to the border and create a human wall in front of them,” Tournakis says. “We shine lights on them and try to get the Turkish border guards to arrest them.”

The Greek police and Frontex have no power to return immigrants once they have crossed the border, however, and Turkey has little incentive to arrest immigrants on its soil. So far Turkey has refused to sign a comprehensive readmission agreement with the EU or Greece to accept illegal immigrants who have passed through its territory into Greece.

The Greek government’s proposed wall could potentially block one route for immigrants. But traffickers, many of whom are based in Turkey and charge people thousands of euro for passage into the EU, have other routes into Greece.

Nirwais, who fled the Taliban in Afghanistan with his wife and three children last year, paid traffickers several thousand euro to to get them into the EU. “We walked for nine hours to the border with Greece,” he says. “The traffickers put us in a rubber dinghy and pushed us across the Evros river. There were lots of us in the boat, and it was leaking. We were lucky to make it across.”

AN HOUR’S DRIVE from the village of Nea Vissa is ample evidence of immigrants crossing the Evros. Kristos, a part-time farmer who owns several fields on the banks of the river, takes us along several trails used by immigrants. Empty bottles, clothes and other rubbish are littered across the trails, which are well worn from the feet of thousands of immigrants. On the riverbank we see at least 10 deflated dinghies. The immigrants and asylum seekers often puncture the boats in case police try to send them back across the river to Turkey.

“A few years ago I came across 50 immigrants huddled here under plastic sheeting. There were whole families with children. They were freezing,” says Kristos, who works at the nearby border post. “Most cross on this side of the border post because the other side is mined.”

Hundreds of immigrants have died in their desperate attempts to reach Europe. Some drown. Some freeze to death in winter. Others are blown apart when trying to cross the minefields that are a consequence of past conflict between Greece and Turkey. The number of immigrant deaths is so large that several Muslim graveyards in nearby towns have refused to bury any more bodies.

Sheikh Mehmet Damadoglu, who preaches in the Greek town of Didymoteicho, near the Turkish border, keeps a record of all the deaths. “The number of refugees grew with the Iraq crisis and the war in Afghanistan,” he says. “Since 99 per cent of the refugees are Muslims, I give them a Muslim burial. It is important to wash their bodies and wrap them in special cloth.”

Damadoglu recently opened a graveyard for illegal immigrants and asylum seekers on the outskirts of Sidiro, a small village in the mountains. The graveyard, which is the size of a football pitch, is bleak. Row upon row of earth mounds signify the graves of about 150 people. No grass is growing here, and the graves are unmarked. Bulldozer tracks criss-cross the site, which has plenty of space for more bodies. “We buried 12 people in January. Just one person came to claim a body. A Kenyan man came to claim his wife’s body. She was a Christian, but we advised him to leave her here because the body was in bad condition,” says Damadoglu.

FOR THE TENS of thousands lucky enough to make it to Greece, life is tough. There is no access to social welfare or housing. Some families with children end up sleeping in parks or in disused railway carriages, scavenging for food from bins. As I arrive to visit to one of the many soup kitchens run by churches in Athens, hungry immigrants are struggling to secure their spot in the long queue for food.

“About 65 per cent of the people who come here have nowhere to sleep. They get no money or food from the state. We give them mattresses and clothes twice a week,” says Nikos Voutsinos, chairman of the Caritas Athens Refugee Programme. “I’ve been here five years, and it’s always been a crisis. But it is worse now.”

The conditions in Greece prompted the European Court of Human Rights to rule in January that the country violated an Afghan asylum seeker’s human rights. The man was transferred to Greece from Belgium under EU rules that force asylum seekers to make their claim for protection in the first EU state they arrive in. On his return to Greece he was imprisoned in a cell with 20 others, with little access to toilet facilities or food. He was later released and left destitute in Athens.

Most EU states have now suspended transfers to Greece, but progress towards a common EU asylum policy by 2012 is stalled because member states without an external EU border fear that changing the rules would attract more asylum seekers.

But for Nirwais, his wife, two sons and daughter, change to the EU and Greek asylum rules can’t come quick enough. They share a small two-bedroom apartment in Athens with 14 other adults and three children. He takes me into one of the bedrooms and pours a cup of mint tea. It is a room of three metres by four metres, which his family shares with another family. On warm days one or two of them sleep on a balcony.

Desperate to escape Athens he paid his last €1,000, from the sale of his home in Afghanistan, to a trafficker to take his family to Italy. They boarded an Italian-bound wooden boat called the Hasan Reis early this year. On January 16th the ship sank in heavy seas near Corfu, with the loss of 22 of its 263 passengers, all Afghans.

“My wife’s brother died when the rescue ship pulled alongside our wooden boat. He got trapped between the two ships. His body has never been found,” says Nirwais, who believes he is now unlikely to escape Greece and give his family a new life. “I think I made the wrong decision in leaving Afghanistan. Death by the Taliban is better than this life. All I wanted was to get an education for my children. But here they can’t even go to school. We are losing hope.”

Το αίμα της φράουλας

Miltos Pavlou — Wed, 20 Apr 2011 06:54:34 GMT

Για τη βία και την εκμετάλλευση στα φραουλοχώραφα της Ηλείας

Επίθεση κατά δημοσιογράφων στα φραουλοχώραφα Ηλείας

Miltos Pavlou — Wed, 20 Apr 2011 06:49:49 GMT

Επίθεση από ανθρώπους φραουλοπαραγωγών δέχθηκαν την Μ. Τρίτη ο δημοσιογράφος του Βήματος, Γιώργος Πουλιόπουλος και ο φωτορεπόρτερ Ιάκωβος Χατζησταύρου, με σκοπό να εμποδιστεί έρευνά τους στην Μανωλάδα Ηλείας.

Σύμφωνα με το Βήμα, τέσσερα αυτοκίνητα που είχαν κινητοποιηθεί από τον επιστάτη αγροτικής μονάδας, μπλόκαραν το αυτοκίνητο του δημοσιογράφου, ενώ ένα τζιπ έπεσε πάνω του. Κατά τη σύγκρουση τραυματίστηκε στο κεφάλι ο φωτορεπόρτερ της εφημερίδας, ενώ ο επιστάτης και συνεργάτες του επιτέθηκαν και στους δύο. Μάλιστα από τον κ. Χατζησταύρου άρπαξαν την φωτογραφική του μηχανή, την οποία του επέστρεψαν μόνον όταν αφαίρεσαν την ψηφιακή κάρτα με τις φωτογραφίες. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην περιοχή η Αστυνομία.

Οι δύο δημοσιογράφοι, που μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Υγείας της περιοχής, είχαν μεταβεί στην Μανωλάδα, προκειμένου να καλύψουν τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν στα θερμοκήπια της φράουλας.

Ντροπή και Λύτρωση

Sofia Ioannou — Wed, 23 Mar 2011 11:19:57 GMT

Επενδύοντας στους ανθρώπους

Sofia Ioannou — Wed, 09 Mar 2011 11:24:25 GMT

Δικαιώματα και μετανάστες - Τι κάνουμε;

Sofia Ioannou — Sun, 06 Feb 2011 11:37:15 GMT

Tείχη στα σύνορα: προτάσεις και λύσεις

Sofia Ioannou — Mon, 17 Jan 2011 11:38:55 GMT